21 rozmów o animacji w książce Mariusza Frukacza

Przez wiele lat polska animacja pozostawała niedoceniana. Trudno powiedzieć, czy to dlatego, że odbiorcy nie dojrzeli do patrzenia na tą technikę poważnie, czy to twórcy tworzyli jeszcze niedojrzałe prace, których nie sposób było traktować z powagą. Na szczęście czasy się zmieniły. Od początku XXI wieku dostrzegamy nie tylko wzrost zainteresowania animacją — wydawane są liczne książki, organizowane festiwale, ale również sami twórcy poszerzyli horyzonty techniczne i tematyczne filmów.

„24 klatki na sekundę” to zbiór dwudziestu jeden wywiadów w młodymi twórcami animacji. Przymiotnik „młodymi” jest tu o tyle istotny, że autor książki — Mariusz Fukacz (filmoznawca, krytyk, organizator festiwali) — dostrzega wyraźną różnicę między pracami starszego i młodszego pokolenia (urodzonego około ’70, debiutującego na przełomie wieków). Ma rację. Twórcy, tacy jak Tomek Bagiński, Janek Koza, Maciej Majewski, Anna Pankiewicz, Kamil Polak, Wiola Sowa czy Olga Wroniewicz (to tylko niektóre nazwiska pojawiające się w książce Frukacza), posługują się całkiem odmiennymi technikami, przez co ich przekazy zyskują różne konteksty, poetyki oraz wywołują inne emocje u odbiorców.

Od noncamery, poprzez metodę poklatkową, pracę na rysunkach, rzeźbach aż do zaawansowanej animacji komputerowej — tak różne techniki wybierają filmowcy. Mają również różne cele. Animacja, jak każda dziedzina twórcza, może być komercyjna bądź nie — może dążyć do alternatywy, w pełni realizować zamysł autorski. Tomek Bagiński wyznaje, że celowo dąży do komercyjności — chce być twórcą masowym. Małgorzata Bosek pragnie dokumentować rzeczywistość. Janek Koza przekazuje coś istotnego niezależnie od formy, którą posługuje się w przekazie.

„24 klatki na sekundę” to szerokie spektrum różniących się od siebie młodych ludzi, którzy mają coś wartościowego do zaprezentowania. Różnorodni, bo wyjęci z odmiennych środowisk. Przede wszystkim łączy ich jedno — dominują na scenie polskiej animacji, reprezentują polska animację za granicą. To oni sprawili odrodzenie tej sfery artystycznej, inspirują młodszych, wyznacza kierunki estetyczne w animacji. Książka Frukacza zbiera tą „wielość” w jednym miejscy, zapoznaje z nią czytelników i pomaga im zrozumieniu, na czym właściwie stoi współczesna polska animacja.

To książka wydana we właściwym czasie — kiedy zainteresowanie animacją gwałtownie wzrasta. Wartościowa merytorycznie — nie jest wywodem jednego człowieka, ale dokumentacją różnych spojrzeń na temat animacji; dokumentacją, sporządzoną przez samych twórców, znających problem z autopsji.

Książka stanowi część projektu „24 klatki na sekundę”, który został włączony przez Polskie Wydawnictwo Audiowizualne w ramy obchodów 60-lecia polskiej animacji. Pomysłodawcą projektu był Mariusz Frukacz a producentem spotkań oraz wydawcą książki krakowski klub Lokator

24 klatki na sekundę. Rozmowy o animacji, M. Frukacz, wyd. Lokator, Kraków 2008.

kw

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s